Nöbetçi Eczaneler
DOĞAMI KAZANACAK, PARAMI
İnsan bazen düşünüyor..
Bir memleketin değeri neyle ölçülür?
Bankadaki parayla mı?
Yapılan binalarla mı?
Açılan yollarla mı?
Yoksa sabah pencereyi açtığında içine çektiğin temiz havayla mı?
Biz Karadeniz insanı garip insanızdır.
Şehir dışında yaşasak bile aklımız hep köydedir.
Çünkü biliriz..
Bir yerde anamızın mezarı vardır.
Bir yerde babamızın diktiği ağaç duruyordur.
Bir dere vardır çocukluğumuzdan kalan.
Bir patika vardır artık kimsenin yürümediği.
Ve insan yaş aldıkça şunu anlıyor;
Aslında insanın gerçek serveti,
geri dönebileceği bir memleketinin olmasıymış.
Bugün bize sürekli para konuşuluyor.
Yatırım deniyor.
Kalkınma deniyor.
İş imkânı deniyor.
Elbette kimse işsizliği savunmaz.
Kimse gençlerin göç etmesini istemez.
Ama insanın içini kemiren başka bir soru var.
Bir gün para kazanacağız diye,
geri dönecek bir yer bırakmazsak ne olacak?
Bir dere kuruduğunda sadece su gitmez.
Bir köy boşaldığında sadece evler boşalmaz.
Bir dağ delindiğinde sadece taş eksilmez.
Hatıralar gider.
Sesler gider.
İnsanların memlekete dönme isteği gider.
Ve en kötüsü..
Bir süre sonra insanlar doğduğu yere yabancı gibi bakmaya başlar.
Mesele siyaset değil aslında.
Mesele şu:
Çocuklarımız yıllar sonra Arhavi’ye baktığında
iyi ki korumuşlar mı diyecek..
Yoksa
neden ses çıkarmadınız mı diyecek?
İşte bütün mesele burada.
Çünkü bazı şeyler para kazandırır..
Bazı şeyler ise memleket bırakır
